ای کرده تو را گردون دون همت و بی دین

تخم بزه و، بار بدو، برگ وبالی

از عدل خداوند بیابی چو بیائی

با بار بزه روز قضا مزد حمالی

زایل شده دین از تو به دنیای زوالی

بنگر که کجا می روی و بیهده منگر

سوی خدم و بنده و آزاد و موالی