مر مرا سوی خرد بر تو بسی فضل است

به ره چشم دل، ای گنبد زنگاری

تو به پرگار خرد پیش روانم در

بی خطرتر ز یکی نقطه پرگاری

به سخن گفتن و تدبیر و به هشیاری

دل من شمع خدای است، چه چیزی تو

چو پر از شمع فروزنده یکی خاری؟