خویشتن از مرگ و یشک او بربائی

دهر تو را می به یشک مرگ بخاید

چاره جان ساز، خیره ژاژ چه خائی؟

چاره ندانم تو را جز آنکه به طاعت

گر چه ت یکباره زاده اند نیابی

عالم دیگر اگر دوباره نزائی

هیچ میندیش اگر ز کالبد تو