چاره ندانم تو را جز آنکه به طاعت

تا که همی خود کجا روی و کجائی

دهر تو را می به یشک مرگ بخاید

چاره جان ساز، خیره ژاژ چه خائی؟

خویشتن از مرگ و یشک او بربائی

گر چه ت یکباره زاده اند نیابی

عالم دیگر اگر دوباره نزائی