تو جز که ز بهر این قوی شیر

یکتا قد تو چنین دوتائی

ای گاو! چرای شیر مرگی

بندیش که پیش او نیائی

از مادر خویش می نزائی

از کاهش و نیستی بیندیش

امروز که هستی و فزائی