امروز که هستی و فزائی

تو جز که ز بهر این قوی شیر

از مادر خویش می نزائی

از کاهش و نیستی بیندیش

دندان جهان همیت خاید

ای بیهده، ژاژ چند خائی؟

آنجا که شوی همی بپایدت