اگر جاهل اندر تو بدبخت شد، من

گهی تر و خوش گل گهی خشک خاری

چو دندان مار است خارت، برآرد

دمار از کسی که ش به خارت بخاری

بدین از تو الفغده ام بختیاری

تو بی علت عمر جاویدی از چه

همی خواهی از خلق عمر شماری؟