گر تو را یاران زهاد وبزرگان اند

خیره پیش ضعفا ریش همی لانی

خرداومند سخن دان به تو برخندد

چو مر آن بی خردان را تو بگریانی

چون تو بر سیرت وبر سنت دیوانی؟

سیرت راه زنان داری لیکن تو

جز که بستان و زر و ضیعت نستانی