چو بدو بنگری آنگاه به صلح آید

طاعتی گردد و بیچاره و فرمانی

گیتی امید به اقبال تو می دارد

که ازو گرد به شمشیر بیوشانی

این خلاف از همه آفاق و پریشانی

چو به بغداد فروآئی پیش آرد

دیو عباسی فرزند به قربانی