تو همی او را به حیلت بر سر منبر کنی

تو امامی ساختی ما را مزور هم چنین

پس توی بت گر اگر مر عقل را داور کنی

آل پیغمبر بسی کشته بت منحوس توست

خشم یزدان بر تو باد و بر تراشیده تو باد

آزر بت گر توی، لعنت چه بر آزر کنی؟

نیست این ممکن که تو بدبخت همچون خویشتن