شهره امامت نبید قطربلی

علم تو حیله است و بانگ بی معنی

سوی من، ای ناصبی، تهی دهلی

رخصت داده است مر تو را که بخور

حبل خدائی محمد است چرا

تو به رسن های خلق متصلی؟

رخصت و حیلت مهارهای تو شد