حبل خدائی محمد است چرا

سوی من، ای ناصبی، تهی دهلی

رخصت داده است مر تو را که بخور

شهره امامت نبید قطربلی

تو به رسن های خلق متصلی؟

رخصت و حیلت مهارهای تو شد

تو سپس این مهارها جملی