آشکارا دهی آن اندک و بی مایه زکات

چونکه از طاعت و دانش حق یزدان ندهی؟

شاه را پیش جز از بخته پخته ننهی

مومنی را که ضعیف است یکی نان ندهی

رشوت حاکم جز در شب و پنهان ندهی

هرچه کان را ببری تو همی از حق خدای

بی گمان جز که به سلطان و تاوان ندهی