ندید از صعب تاریکی و تنگی زیر این خیمه

فرو مانده بدین کار اندرون گردون چو شیدائی

برآسوده ز جنبش ها و قال و قیل دهر ایدون

که گفتی نیست در عالم نه جنبائی نه گویائی

نه چشم باز من شخصی نه جان خفته رویائی

مرا چون چشم دل زی خلق، چشم سر به سوی شب

چو اندر لشکری خفته یکی بیدار تنهائی