بر محدثیت بس باد از گشتنت گوائی

پس تو که روزگارت با اول است و آخر

هرچند دیر مانی میرنده همچو مائی

وان را که بی بصارت یافه همی در آید

هرگز قدیم باشد جنبده مکانی؟

زین قول می بخندد شهری و روستائی

پرگرد باغ و بی بر شاخ و خلنده خاری