بست نتواند به سیصد رش نوار، ای ناصبی

چون ز مشکلهات پرسم عورتت پیدا شود

بی ازاری، بی ازاری ، بی ازار، ای ناصبی

طبع خر داری تو، حکمت را کسی بر طبع تو

چون بیائی سوی من با مزه خرمائی همی

چند باشی بی مزه همچون خیار، ای ناصبی؟

تا قیامت بر مکافات فعال زشت تو