طبع خر داری تو، حکمت را کسی بر طبع تو

تو بجای ... ار، ای ناصبی

چون ز مشکلهات پرسم عورتت پیدا شود

بی ازاری، بی ازاری ، بی ازار، ای ناصبی

بست نتواند به سیصد رش نوار، ای ناصبی

چون بیائی سوی من با مزه خرمائی همی

چند باشی بی مزه همچون خیار، ای ناصبی؟