گشتند رهی او ز نادانی

جز کرگس مرده خوار، طیاری

وز شومی او همی برون آید

از شاخ به جای برگ او ماری

هر بی هنری و هر نگون ساری

اقرار به بندگی او داده

بی هیچ غمی و هیچ تیماری