به آب پیری از رویم فرو شستی

بگوئی وانگهی از گفته برگردی

بدان ماند که گوئی بی هش و مستی

نگار کودکی را که ش به من دادی

چه کردم چون نسازد طبع تو با من؟

بدان ماند که گوئی نایم و پستی

ز رنج تو نرستم تا برستم من