هم آن به که کس را به خوانت نخوانی

کس از خوان تو سیر خورده نرفته است

ازین گفتمت من که بد میزبانی

چو سیری نیابد همی کس ز خوانت

یکی نان دهی خلق را می ولیکن

اگرشان یکی نان دهی جان ستانی

نه ام من تو را یار و درخور، جهانا