جهانا، برین که ت بگفتم نشانی

مرا بس نه ای تو ازیرا حقیری

اگرچه به چشمم فراخ و کلانی

ز تو سیر ناگشتن من تو را بس،

چو این پنج روزم همی بس نباشی

نه بس باشیم مدت جاودانی

تو می ماند خواهی و من جست خواهم