وجود از عدم همچنین گشت پیدا

چو برقی که بیرون کشی از غمامی

یکی گند پیر است شب زشت و زنگی

که زاید همی خوب رومی غلامی

از اول که نوری کنون از ظلامی

مپندار بر روز شب را مقدم

چو هر بی تفکر یله گوی عامی