از اول که نوری کنون از ظلامی

یکی گند پیر است شب زشت و زنگی

که زاید همی خوب رومی غلامی

وجود از عدم همچنین گشت پیدا

مپندار بر روز شب را مقدم

چو هر بی تفکر یله گوی عامی

که شب نیست جز نیستی ی روز چیزی