چو خیمه ای شود از دیبه کبود فلک

ز سند و زنگ و حبش بی قیاس و مرحشری

به سان طیر ابابیل لشکری که همی

بیوفتد گهری زو به جای هر حجری

که بر زنند به زیرش ز مخمل آستری

کنون ببارد شاخی که داشت بار عقیق

ز مهره های بلورین ساده سود بری