بهی به نوک قلم جوی اگر همی خواهی

وگر چه جلدی تو یک تنی نه یک سپهی

به تیغ بهتری تو به بتری ی دگری است

نگر به حال بدی ی دیگری مجوی بهی

که زان بهی دگری را نیاوری تبهی

ازان تهی تر دستی مدان که پر نشود

مگر بدانکه کند دست یار خویش تهی