کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

گرنه می می خوردی نرگس تر از جوی

چهرهٔ ناصرخسروشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    جز که کافور و در و گوهر بارستی

    #
  2. 15

    دشت گلگون شد گوئی که پرندستی

    #
  3. 16

    آب میگون شد گوئی که عقارستی

    #
  4. 17

    گرنه می می خوردی نرگس تر از جوی

    انتخاب‌شده
  5. 18

    چشم او هرگز پر خواب و خمارستی؟

    #
  6. 19

    واتش اندر دل خاک ار نزدی نوروز

    #
  7. 20

    کی هوا ایدون پر دود و بخارستی؟

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «قصیده شماره ۲۷۰ - بینی آن باد که گوئی دم یارستی...» است.