پیش من حیران چون نقش جدارستی

بل سخن های دلاویز بلند من

بر سر گنبد گردنده عذارستی

ور سخن هام فلاطون بشنوده ستی

یوز و باز سخن و نکته م را بی شک

دل دانای سخن پیشه شکارستی

دهر پر عیبم همچون که تو بگزیدی