یوز و باز سخن و نکته م را بی شک

بر سر گنبد گردنده عذارستی

ور سخن هام فلاطون بشنوده ستی

پیش من حیران چون نقش جدارستی

دل دانای سخن پیشه شکارستی

دهر پر عیبم همچون که تو بگزیدی

گر مرا تن چو تو پر عیب و عوارستی