والله که نسجند نماز تو ازیراک

آگنده به گاورس دو خرواری غنجی

با مسجد و با موذن چون سر که و ترفی

با مسخره و مطرب چون شیر و برنجی

روی تو به قبله است و به دل با دف و صنجی

تا خوی تو این است اگر گوهر سرخی

نزدیک خردمند زراندود برنجی