گرگی تو که بی نفعی و بی خنج ولیکن

از بهر تن این سست میان چند ترنجی؟

آن است خردمند که خوردنش خلنج

زان است که تو بی خرد از کاسه خلنجی

خود روز و شب اندر طلب نفعی و خنجی

همسایه بی فایده گر شاید ما را

همسایه نیک است به افرنجه فرنجی