خنک تو که بنشسته به هامونی!

مغزت از عنبر دین بوی نمی یابد

زانکه با دنیا هم گوشه و مقرونی

وای بر من که در این تنگ دره ماندم

من در این تنگی بی دانش و بدبختم

تو به هامون بر دانا و همایونی!

که تواند که بود از تو مسلمان تر