بر این مبارک خوان و تو میهمان شده ای

زمین و نعمت او را خدای خوان تو کرد

که سوی او تو سزای نعیم و خوان شده ای

طفیلیان تو گشتند جمله جانوران

گمان مبر که بر این کاروان بسته زبان

تو جز به عقل و سخن میر کاروان شده ای

اگر به عقل و سخن گشته ای بر این رمه میر