بدوز چشم ز هر سوزیان به سوزن پند

به سان اشعب طماع داستان شده ای

اگر جهان را بنده تو آفرید خدای

تو پس به عکس چرا بنده جهان شده ای

که زارو خوار تو از بهر سو زیان شده ای

به شعر حجت گرد طمع ز روی بشوی

اگر به دل تبع پند راستان شده ای