غریب و رانده و بی نان و خان و مان شده ای

سخن بگو و مترس از ملامت، ای حجت

که تو به گفتن حق شهره زمان شده ای

تو نیک بختی کز مهر خاندان رسول

به حب آل نبی بر زبان خاصه و عام

نه از گزاف چنین تو مثل روان شده ای

بس است فخر تو را این که بر رمه ایزد