چو زرد بید به ایام مهرگان شده ای

قران کنند همی در دل تو حکمت و پند

بدان سبب که به دل خازن قران شده ای

تو ای ضعیف خرد ناصبی که از غم من

به تو همی نرسد پند دل پذیرم ازانک

تو بی تمیز به گوش خرد گران شده ای

ز بهر دوستی آل مصطفی بر من