قران کنند همی در دل تو حکمت و پند

از آن قبل که تو از حق بی گمان شده ای

به آب پند و طعام بیان و جامه علم

روان گمره را نیک میزبان شده ای

بدان سبب که به دل خازن قران شده ای

تو ای ضعیف خرد ناصبی که از غم من

چو زرد بید به ایام مهرگان شده ای