از آن قبل که تو از حق بی گمان شده ای

جهان چو مادر گنگ است خلق را و تو باز

به پند و حکمت از این گنگ ترجمان شده ای

گمان بد بگریزد ز دل به حکمت تو

به آب پند و طعام بیان و جامه علم

روان گمره را نیک میزبان شده ای

قران کنند همی در دل تو حکمت و پند