جهان چو مادر گنگ است خلق را و تو باز

نه از گزاف چنین تو مثل روان شده ای

بس است فخر تو را این که بر رمه ایزد

به سان موسی سالار و سرشبان شده ای

به پند و حکمت از این گنگ ترجمان شده ای

گمان بد بگریزد ز دل به حکمت تو

از آن قبل که تو از حق بی گمان شده ای