وز دم حوت آفتاب، روی به بالا نهاد

آمد نوروز ماه می خور و می ده پگاه

هر روز تا شامگاه، هر شب تا بامداد

بارد در خوشاب، از آستین سحاب

برجه تا برجهیم، جام به کف برنهیم

تن به می اندر دهیم، کاری صعب اوفتاد

مرغ دل انگیز گشت، باد سمنبیز گشت