باش همیشه ندیم بخت مساعد

تا تن سنبل بود چو زلف مجعد

تا بچرد رنگ در میانه کهسار

تا بچمد گور در میانه فدفد

باش همیشه قرین ملک موبد

لبت به می، کف به جام و گوش به بربط

دلت قوی، تن جوان و روی مورد