نحلش ملکانند به گرد اندر و احرار

آن گل که مر او را بود اشجار ده انگشت

و آمد شدنش باشد از اشجار به اشجار

آن گل که به گردش در نحلند فراوان

همواره به گرد گل طیار بود نحل

وین گل به سوی نحل بود دایم طیار

در سایه گل باید خوردن می چون گل