گویی به مثل بیضه کافور ریاحی

اندر سر هر سوزن یک لولو شهوار

آن قطره باران که فرو بارد شبگیر

بر طرف چمن بر دو رخ سرخ گل نار

بر بیرم حمرا بپراکنده ست عطار

وان قطره باران که فرود آید از شاخ

بر تازه بنفشه، نه به تعجیل به ادرار