وان قطره باران که فرود آید از شاخ

بر طرف چمن بر دو رخ سرخ گل نار

گویی به مثل بیضه کافور ریاحی

بر بیرم حمرا بپراکنده ست عطار

بر تازه بنفشه، نه به تعجیل به ادرار

گوییکه مشاطه ز بر فرق عروسان

ماورد همی ریزد، باریک به مقدار