بر شاخ نار اشکفه سرخ شاخ نار

تا بر نشست گرد به رویش بر، از زریر

برروی لاله، قیر به شنگرف برچکید

گویی که مادرش همه شنگرف داد وقیر

چون از عقیق نرگسدانی بود صغیر

نرگس چنانکه بر ورق کاسه رباب

خنیاگری فکنده بود حلقه ای ز زیر