تا بر نشست گرد به رویش بر، از زریر

گلنار، همچو درزی استاد برکشید

قواره حریر، ز بیجاده گون حریر

گویی که شنبلید همه شب زریر کوفت

برروی لاله، قیر به شنگرف برچکید

گویی که مادرش همه شنگرف داد وقیر

بر شاخ نار اشکفه سرخ شاخ نار