گویی که شنبلید همه شب زریر کوفت

کرده به جای سرمه، بدان سرمه دان عبیر

گلنار، همچو درزی استاد برکشید

قواره حریر، ز بیجاده گون حریر

تا بر نشست گرد به رویش بر، از زریر

برروی لاله، قیر به شنگرف برچکید

گویی که مادرش همه شنگرف داد وقیر