کرده به جای سرمه، بدان سرمه دان عبیر

عاشق شده ست نرگس تازه به کودکی

تا هم به کودکی قد او شد چو قد پیر

با سرمه دان زرین ماند خجسته راست

گلنار، همچو درزی استاد برکشید

قواره حریر، ز بیجاده گون حریر

گویی که شنبلید همه شب زریر کوفت