که همی بلبل بر سرو کند بانگ نماز

بوستان عود همی سوزد، تیمار بسوز

فاخته نای همی سازد، طنبور بساز

به قدح بلبله را سر به سجود آور زود

به سماعی که بدیعست، کنون گوش بنه

به نبیدی که لطیفست، کنون دست بیاز

گر همی خواهی بنشست، ملکوار نشین