به سماعی که بدیعست، کنون گوش بنه

فاخته نای همی سازد، طنبور بساز

به قدح بلبله را سر به سجود آور زود

که همی بلبل بر سرو کند بانگ نماز

به نبیدی که لطیفست، کنون دست بیاز

گر همی خواهی بنشست، ملکوار نشین

ور همی تاختن آری به سوی خوبان تاز