نه با بوی او نرگس و ضیمران

می زعفرانی که چون خوردیش

رود سوی دل راست چون زعفران

نه با رنگ او بایدت رنگ گل

ز رامشگران رامشی کن طلب

که رامش بود نزد رامشگران

بزی همچنین سالیان دراز